HOPETOWN: Z popiołów Disco Elysium – Zaczyna się nowy rozdział

Opublikowano 7 min czytania

TL;DR: Hopetown, tworzone przez Longdue Games, chce pójść śladami kultowego klasyka Disco Elysium. Jako „duchowy następca” gra stawia na narracyjne elementy RPG w zagrożonym upadkiem miasteczku górniczym. Protagonista, chaotyczny dziennikarz, znajduje się w centrum historii, w której dialogi i decyzje dominują rozgrywkę. Zespół deweloperski częściowo składa się z byłych twórców Disco Elysium i powstał w następstwie kontrowersyjnych wydarzeń w ZA/UM, które doprowadziły do zwolnień i sporów prawnych.

Kiedy gra taka jak Disco Elysium wstrząsa światem gier, zostawia nie tylko trwałe wrażenie, ale także głodnych fanów, którzy domagają się więcej. I niczym feniks z popiołów studia ZA/UM podnosi się teraz Hopetown – obiecujący projekt, który ma uchwycić istotę nagradzanego poprzednika i jednocześnie wyznaczyć nowe standardy. Jako pasjonat oryginału mogę tylko powiedzieć: Coś się szykuje i pachnie to cholernie interesująco!

Miasto na krawędzi: Świat Hopetown

Wyobraźcie sobie miasteczko górnicze, które balansuje między upadkiem a odrodzeniem – idealne podłoże dla historii, które zapadają w pamięć. W tej scenerii wcielamy się w rolę dziennikarza tak chaotycznego i autodestrukcyjnego, że nawet Harry DuBois mógłby mu zazdrościć. Kto grał w Disco Elysium, wie, że obietnica jest wysoka, a poprzeczka równie wysoka.

„Hopetown chce połączyć emocjonalną głębię Disco Elysium z filozoficznym bogactwem Planescape: Torment – ambitne przedsięwzięcie, które wykorzystuje innowacyjne mechaniki, takie jak ‚system psychogeografii’, by łączyć emocje i rozmowy z interakcjami z otoczeniem.”

Co to konkretnie oznacza? Zamiast klasycznych elementów gry, takich jak klucze i dźwignie, emocje, wspomnienia i rozmowy mają zmieniać krajobraz i przekształcać relacje. Świadomość spotyka się z podświadomością, a my stoimy pośrodku z naszymi decyzjami, które mogą uczynić z nas gonzo-dziennikarza, teoretyka spisków lub wyrachowanego śledczego.

Między geniuszem a szaleństwem: Oprawa wizualna i narracja

Pierwsze spojrzenia na Hopetown pokazują malowniczy styl z uderzającą paletą fioletu i żółci. Atmosfera jest gęsta, a obrazy robią wrażenie, lecz jak zwykle diabeł tkwi w szczegółach. Pierwsze zrzuty ekranu wywołały już w społeczności dyskusje o jakości dialogów.

Dialogi pod lupą

Gdy protagonista przedstawia się starszej pani karmiącej gołębie słowami: „Pozwoli pani, że się przedstawię. Nie sram do własnej wody pitnej – choć widzę, że dla pani to nie jest problem”, pojawia się pytanie: Czy Hopetown zdoła osiągnąć cierpki, ale głęboki humor Disco Elysium, czy raczej wypadnie wymuszenie?

Inne linie dialogowe, takie jak „Wolałbym lizać kosz na śmieci [Wytrąć jej chleb z ręki]” czy „Tak, karm masy! Niech tak będzie. ŻRYJCIE, NIEBIAŃSKIE SZCZURY! (Weź chleb)”, zostały już skrytykowane jako dziecinne i złośliwe – w przeciwieństwie do bardziej zniuansowanej chaotycznej komedii Disco Elysium.

Na ostateczny osąd jeszcze za wcześnie, ale ta debata pokazuje: buty ZA/UM są duże, a społeczność uważnie się przygląda. Jak to się mówi? Nie chwal dnia przed zachodem słońca – a RPG nie przed premierą.

Za kulisami: Longdue Games i dramat ZA/UM

Październik 2022

Współzałożyciel Martin Luiga oraz inni kluczowi pracownicy, m.in. Robert Kurvitz, Helen Hindpere i Aleksander Rostov, zostają wbrew własnej woli usunięci z ZA/UM – początek dramatu, który miał wstrząsnąć sceną niezależną.

Koniec 2022

Zarzuty krążą w obie strony: Deweloperzy twierdzą, że zostali zwolnieni, ponieważ domagali się danych finansowych, a mowa jest o „mega-crunchu” i toksyczności. Kurvitz i Rostov zarzucają prezesowi ZA/UM Ilmarowi Kompusowi, że przejął studio za pomocą oszukańczych środków – transakcji o wartości 4,8 miliona euro.

Początek 2024

Samodzielny dodatek „X7” do Disco Elysium zostaje anulowany, a pozostali scenarzyści, tacy jak Argo Tuulik, tracą pracę. ZA/UM określa się mianem „studia jednej gry”.

Dziś

Z diaspory talentów powstają nowe studia: Longdue Games, Dark Math Games i Red Info – wszystkie z zamiarem kontynuowania dziedzictwa Disco Elysium.

Zespół Longdue Games

  • Wielkość zespołu: Około 12 członków
  • Znani członkowie: Piotr Sobolewski (odpowiedzialny za systemy kluczowe w Disco Elysium)
  • Doświadczenie w branży: Weterani Bungie, Rockstar i Brave At Night
  • Brak udziału: Robert Kurvitz i Aleksander Rostov nie biorą udziału

Hopetown kontra Disco Elysium

  • Setting: Miasteczko górnicze w upadku kontra Revachol, miasto po rewolucji
  • Protagonista: Chaotyczny dziennikarz kontra amnestyczny detektyw Harry DuBois
  • Mechanika główna: Psychogeografia, decyzje sterowane dialogami kontra Gabinet myśli, kształtowanie ideologii
  • Styl wizualny: Malowniczy, fioletowo-żółta paleta kontra izometryczne, szczegółowe miejskie otoczenie

Czynnik X: Piotr Sobolewski

Choć wielu pierwotnych twórców Disco Elysium brakuje, jedno nazwisko jest szczególnie interesujące: Piotr Sobolewski. Jako odpowiedzialny za systemy kluczowe w Disco Elysium wnosi wiedzę techniczną, która może okazać się decydująca dla sukcesu.

„Jestem zachwycony, że mogę współpracować z Longdue przy tworzeniu bogatego doświadczenia RPG” – Piotr Sobolewski

Udział Sobolewskiego jest jak promyk nadziei dla fanów, którzy obawiają się, że bez Roberta Kurvitza i Aleksandra Rostova duch oryginału może zaginąć. Ale jak wszyscy wiemy: Jaskółka wiosny nie czyni – a jeden deweloper nie uniesie sam całego dziedzictwa Disco Elysium.

Oczekiwania społeczności i crowdfunding

Z wynikiem 91 punktów w Metacritic i czterema Game Awards Disco Elysium postawiło poprzeczkę wysoko. Nadchodząca kampania crowdfundingowa Hopetown będzie pierwszym testem tego, ile zaufania społeczność pokłada w wizji Longdue Games.

Podczas gdy Disco Elysium błyszczało dzięki mechanizmowi kształtowania ideologii, Hopetown próbuje zdobyć uznanie systemem RPG opartym na dziennikarstwie – gracze mają pisać historie, które kształtują świat. Odważne podejście, które stawia pytanie: Czy inna perspektywa może osiągnąć tę samą głębię?

Społeczność jest już podzielona. Podczas gdy jedni cieszą się z możliwości ponownego zanurzenia się w równie złożonym świecie, inni pozostają sceptyczni, zwłaszcza po pierwszych prezentacjach dialogów. Jak to się mówi: Przynęta musi smakować rybie, a nie wędkarzowi.

Moje podsumowanie: Między nadzieją a sceptycyzmem

Hopetown stoi przed ogromnym zadaniem: musi wyjść z cienia jednego z najbardziej innowacyjnych RPG ostatnich lat i jednocześnie zachować jego ducha. Historia ZA/UM oraz exodus jego talentów to coś więcej niż tło – jest częścią DNA tego projektu.

Jako ktoś, kto spędził w Revachol setki godzin, jestem jednocześnie sceptyczny i pełen nadziei. Pierwsze przykłady dialogów sprawiają, że marszczę brwi, ale malowniczy design artystyczny i podejście łączące emocje z otoczeniem brzmią obiecująco.

Ostatecznie Hopetown nie zostanie ocenione przez to, jak dobrze kopiuje Disco Elysium, lecz przez to, czy odnajdzie własną tożsamość – z tą samą odwagą w głębi i złożoności, która wyróżniała oryginał. Albo jak zawsze mawiała moja babcia: „Kto tylko wchodzi w cudze buty, nie zostawia własnych śladów.”

Kampania crowdfundingowa stoi na starcie i z pewnością będę śledzić ją na bieżąco. Bo jedno jest pewne: Podróż do Hopetown z pewnością nie będzie nudna.

Co myślicie? Czy Hopetown może pójść w ślady Disco Elysium, czy powinniśmy poskromić nasze oczekiwania? Dajcie znać w komentarzach!

Źródła:

Napisz komentarz
Twoje imię i komentarz są publiczne. Adres e-mail jest opcjonalny i nie zostanie opublikowany.